Дод

Онам келар
26.11.2014
Онамга
26.11.2014

Мунғайма кўп шўрпешона тун, 

Мен йиғлаган бағринг эзилиб.

Қисматимга чиқарма ҳукм,

Азобимнинг қирқма изини.

Ў, андуҳим, соғиниб кетдим, 

Кўзларингдан ўпай кела қол.

Бани одам олганича тин,

Мен кўз ёшга бўлайин ҳоқон.

Тун – дардимни сўйлаганим хум,

Гувиллаган сукунат ошно.

Азобларим аллалар руҳим,

Дош қотили соғинчга ташна.

Фано дерлар – бунчалар узун,

Умримдан ҳам чўзилди фано.

Айрилиқнинг баҳрида сузиб,

Соғинганим соғиндим мано.

Додим бору сиғмайди тунга,

Сабри тошган бағрни нетгум?!

Пичирлайман яна шу хумга:

– Мен онамни соғиниб кетдим!..

О-она-ажо-оним-м, со-оғиниб кетдим!..